.:: Pobrane z www.hqsource.org ::. .:: Ripped by ELiTE ::.
W rolach głównych
KOD NIEŚMIERTELNOŚCI
Tłumaczenie i synchro: sinu6
Korekta: Igloo666
Muzyka
Zdjęcia
Scenariusz
Reżyseria
Zastosowałam się do twojej rady.
To była dobra rada. Dziękuję.
Uważaj!
Wyglądasz blado. Wszystko w porządku, Sean?
Sean?
Posłuchaj, jedyny powód, dla którego odwołałam...
Wydzwania do mnie częściej, niż kiedy ze sobą chodziliśmy.
Ci faceci.
Złożyłam wymówienie.
- Bilet. - Wymówienie?
Poproszę pański bilet.
Ja...
Zachowujesz się dziś dosyć dziwnie. Wszystko gra?
- Dojedziemy za 10 minut? - Spróbujemy, proszę pana.
- Hej, dziadku, skąd to opóźnienie? - Ja tylko kasuję bilety.
Zaraz ci skasuję gębę.
Sean, zrobiłam coś nie tak?
Wygląda na to, że mnie znasz, ale ja nie mam pojęcia, kim jesteś.
Jestem kapitan Colter Stevens.
Pilotuję amerykańskie śmigłowce w Afganistanie.
- Sean, to jest... - Sean?
Niedobrze mi.
- Do diabła! - Przepraszam.
- Pomogę pani. - Nie trzeba.
Proszę pana!
- Zgubił pan to. - Wielkie dzięki.
- Gdzie jesteśmy? - W Chicago.
Wszystko w porządku, kapitanie?
Widziałaś to?
Zaczynasz mnie przerażać.
O nie.
SEAN FENTRESS NAUCZYCIEL
Dobrze się czujesz?
- Nie wiem, co jest grane. - O co chodzi, Sean?
Nie wiem, kim jest Sean, i ciebie też nie znam.
Wysiądziemy na następnej stacji. Zorientujemy się, co jest grane, dobra?
To nie jest moje.
Spójrz na mnie. Wszystko będzie dobrze.
Kapitanie Colterze Stevens, tu operacja Oblężona Twierdza.
Kapitanie Colterze Stevens, tu Oblężona Twierdza. Potwierdź odbiór.
Kapitanie Stevens, słyszy mnie pan?
Gdzie ja jestem?
Jest pan w Oblężonej Twierdzy. Jest pan sprawny?
Kręci mi się w głowie. Wirowałem?
Wyreguluję pozycję.
Czy tym razem może pan złożyć raport?
Co to jest? Gdzie...
Z kim rozmawiam?
Proszę opowiedzieć, co pan widział, kapitanie.
Nie rozumiem.
Gdzie pan był, zanim zaczęliśmy rozmowę?
- Była eksplozja. - Skąd pochodziła?
Na tym etapie zmieszanie jest rzeczą normalną, kapitanie.
Ma pan wizję?
Kim pani jest?
- Posiada pan już tę informację. - Naprawdę?
Proszę przypomnieć, jak się nazywam.
Odtworzymy wzorzec.
Proszę się skupić.
Byłem na misji...
Leciałem, a potem... obudziłem się w pociągu.
A teraz jestem tutaj.
Potrzebuję informacji.
- Co to za jednostka? - Jest pan w Oblężonej Twierdzy.
Gdzie?
Proszę się przygotować na odtworzenie wzorca pamięci.
Czym jest Oblężona Twierdza?
Ćwiczenia panu pomogą.
Test pamięci, etap pierwszy.
Proszę posłuchać ustępu tekstu.
"Lilly obudziła się w sukni wieczorowej i pelerynie.
- W ręku miała pięć kart. - To jakiś żart?
Damę pik, 4 trefl, 9 trefl, 3 kier, 9 kier. "
- Czy to ćwiczenia Red Flag? - Koniec etapu pierwszego.
Etap drugi. Nagranie przedstawia odgłos syczonia zachodniego.
Koniec etapu drugiego, koniec wzorca, potwierdzić.
Potwierdzam koniec wzorca.
Przygotować się do odtworzenia wzorca.
Rozpocząć odtwarzanie wzorca.
Proszę ułożyć pięć kart w porządku malejącym, nie uwzględniając koloru.
- Dama, dwie dziewiątki, czwórki i trójka. - Zgadza się.
Ustęp, który przeczytałam, zawiera kobiece imię.
- Jak ono brzmi? - Lilly.
Zgadza się.
Proszę przypomnieć, jak się nazywam.
- Goodwin. Nazywa się pani Goodwin. - Zgadza się. Witamy z powrotem, kapitanie.
Muszę porozmawiać z moim ojcem.
- Czy ktoś wie, że jestem w kraju? - Kto wysadził pociąg, kapitanie?
- Co? - Kto wysadził pociąg?
- Ta kobieta nazywała mnie Sean. - To nieistotne.
Proszę sobie przypomnieć, kapitanie. Kto wysadził pociąg?
Nie wiem, kto wysadził ten cholerny pociąg.
- Proszę wrócić i spróbować ponownie. - Wrócić gdzie?
Będzie pan miał 8 minut, tak jak ostatnio.
Nie, nie. Dość tych pierdół, jasne? Muszę wiedzieć, gdzie jestem.
Gdzie znajduje się moja załoga i jaki jest jej stan?
Czy ktokolwiek wie, że wróciłem do kraju?
- Pani obowiązkiem jest udzielić... - Zacznijmy od bomby.
Gdzie jest i jak wygląda. Rodzaj materiału wybuchowego i detonatora.
Proszę znaleźć bombę, a znajdzie pan zamachowca.
Znaleźć bombę. Zaraz, nie...!
Zastosowałam się do twojej rady.
To była dobra rada. Dziękuję.
To fajnie.
Zapisałam się też na kurs prawniczy.
Zostało mi tylko przeprowadzić się do Indii.
- Kurs prawniczy? - Znasz jakichś dobrych guru?
Oblała ci but.
I co ty na to? Jestem na właściwej drodze?
Niby ten sam pociąg, a jednak jest inaczej.
Jakież to głębokie. Mam nadzieję, że będzie inaczej.
Też tak czuję.
Co?
- Nie krępuj się. - To Bryan.
Co z tymi facetami? Z perspektywy czasu wszystko wygląda piękniej.
To wygląda tak realnie.
Myślę, że dobrze mi zrobi uciec od niego jak najdalej.
- Niewiarygodna dbałość o szczegóły. - Bilet.
Poproszę pański bilet.
- Nie posadziliby sprawcy przede mną. - Sprawcy?
Jesteś ładną dziewczyną. Odwróceniem uwagi.
- Odwróceniem uwagi? - W każdej symulacji tak jest.
- Dojedziemy za 10 minut? - Spróbujemy, proszę pana.
Chodzi ci o Bryana?
Hej, dziadku, skąd to opóźnienie?
- Spóźnisz się na coś? - Co?
Strasznie przejmujesz się czasem. Dokąd ci tak spieszno?
Na festiwal dupków. Słyszałem, że masz występować.
Bardzo śmieszne.
- Coś ty, jakiś komik? - Tak.
On naprawdę jest komikiem.
Siadaj, świrze.
Ci fani...
To ten facet!
Był trzeci w "Mam Talent". Aresztowali go za jazdę po pijaku.
Przecież o nim rozmawialiśmy.
- Dziękuję pani bardzo. - Proszę bardzo.
O pierwszej most będzie już załatwiony.
- Do diabła! - Przepraszam.
- Pomogę pani. - Nie trzeba.
Proszę pana!
- Zgubił pan to. - Wielkie dzięki.
Proszę wsiadać. Zamykamy drzwi.
Eksplozja miała źródło za mną.
- Co z tobą? - Nie mam teraz dla ciebie czasu.
Ja za to mam.
Jasna cholera.
Goodwin, powiesz mi, jak to rozbroić?
Czy mam to... odłączyć? Czy raczej zostawić w spokoju?
No dobra...
Zostawię to.
W porządku?
Panie i panowie, ochrona kolei!
Z powodu naruszenia bezpieczeństwa proszę wyłączyć wszelkie urządzenia elektroniczne.
Laptopy, telefony... Telefon, proszę pana!
Dziękuję bardzo. Pagery i inną elektronikę.
To tylko środki prewencyjne. Nie ma powodów do obaw.
Więc to środki prewencyjne, czy naruszenie bezpieczeństwa?
Czy to wielki problem?
Jestem w trakcie ustalania ważnej umowy.
- Proszę to wyłączyć. - Proszę mi pokazać te dokumenty.
- Wyłącz to. - Masz problem, dupku?
Co ty wyprawiasz?
To nie jest dobry pomysł, proszę pani.
Kiepski pomysł.
Złamałeś mu szczękę.
- Jest tak samo nierealny jak ty. - Jestem nierealna?
- Może następnym razem jedź autem. - Nie będzie następnego razu.
Ustabilizuj się.
Obniż swój puls.
Znalazłeś bombę?
Tak.
Na podłodze jest jakiś wyciek.
To nieistotne.
Proszę opowiedzieć o bombie.
Gdzie jest tamten człowiek? Widziałem na monitorze gościa o kuli.
- Jeśli tu dowodzi, chcę z nim rozmawiać. - To nieistotne, kapitanie.
- Chcę rozmawiać z oficerem dowodzącym! - Zrobi to pan po zakończeniu misji.
Moja misja jest w Afganistanie. Tam, gdzie i moja załoga.
Ledwie wczoraj miałem dwa loty.
Jest pan u nas od dwóch miesięcy.
Zidentyfikował pan zamachowca?
Nie.
Gdzie jest moja jednostka?
I pod czyją jurysdykcję podlega ta symulacja?
To nie jest symulacja, kapitanie. Od pana zależy życie ludzi.
Jakich ludzi?
Co pan pamięta na temat bomby? Co z detonatorem?
Nie! Życie jakich ludzi?! O czym ty gadasz?!
Chcę informacji!
- Muszę mu coś dać. - W porządku.
Przygotuj się do wysłania.
Dziś rano o godzinie 7:48 na przedmieściach Chicago
wybuchła bomba w pociągu, zabijając wszystkich pasażerów.
Był pan w tym pociągu.
Nie, nie. Jestem tutaj. Rozmawiamy w tym momencie.
Niejaki Sean Fentress jechał tym pociągiem.
On, praktycznie rzecz ujmując, jest teraz panem.
Każda sekunda zmarnowana na wyjaśnienia zwiększa zagrożenie życia niewinnych obywateli.
To bez sensu.
Eksplozja w pociągu była początkiem serii. Będzie więcej ataków.
Czy znalazł pan bombę?
W łazience.
Szyb wentylacyjny nad umywalką.
Zdetonowana telefonem komórkowym.
Skończyliśmy?
Nie, ale jest dobrze. Bardzo dobrze, kapitanie.
Z danych wynika, że w momencie eksplozji
zakończyło się 1800 połączeń telefonicznych.
52 z tych połączeń wykonano w pobliżu pociągu.
Jedno z nich wykonał nasz zamachowiec.
Czy pamięta pan mijający was pociąg tuż przed wybuchem?
Tak.
Eksplozja miała dosięgnąć również tamtego pociągu, co oznacza,
że zamachowiec musiał obserwować oba pociągi, wykonując telefon.
52 dzwoniących. Jeden z nich jest naszym zamachowcem.
Proszę się skupić na pasażerach w pańskim wagonie.
Musi pan ich poznać.
Zawęzić krąg podejrzanych. Musi pan szukać kogoś, kto wygląda...
na cichego, zamkniętego w sobie.
Kto sprawia wrażenie zdenerwowanego.
Jak zwykle ma pan 8 minut.
8 minut i znowu wylecę w powietrze?
Tak.
Proszę się tym razem zmobilizować. Skupić jedynie na przydzielonym zadaniu.
Cała reszta jest nieistotna.
Załaduj sterowniki.
Czy mój ojciec chociaż wie...?
Zastosowałam się do twojej rady.
To była bardzo dobra rada.
Uważaj!
Nic dziś nie powiemy?
Mam sporo na głowie. Ostrożnie.
- Przepraszam. - Nic nie szkodzi.
Bilet.
To miłe z twojej strony.
Jesteś taka... przyzwoita.
Dziękuję.
Jesteś prawdziwa.
Bilet.
- Jak dziś leci? - Dobrze.
- Jakieś niezwykłe wydarzenia? - Nie.
A zachowanie pasażerów?
- Może ktoś wydał się panu dziwny? - Pan wydaje się dziwny.
A może tobie ktoś wydał się podejrzany?
Coś ty pił?
Chodź tu.
- Tylko na chwilkę. - Nie.
No, chodź.
- Powiedzmy, że to taka gra. - Gra?
Oni wszyscy są zupełnie normalni. To właśnie jest najstraszniejsze.
Może są w zmowie?
Śpiący wielkolud, kaznodzieja... i zupełnie zbędny posępny student.
A wszyscy oni kontrolowani są przez konduktora,
żądającego biletów w swej dyktatorskiej pozie.
Zabawna jesteś.
Szlag by to.
A tamten gość?
Zwolnienia.
A kobieta naprzeciwko?
Salon fryzjerski co wtorek. Znasz tych ludzi lepiej niż ja.
No tak. A facet za nią jest spóźniony na przesłuchanie?
To narzeczony, którego aresztowali za jazdę po pijaku.
- Hej, jak zasięg? - W porządku.
Czy nauczycielstwo już ci nie wystarcza, Sherlocku?
- To by było zbyt oczywiste. - Czy ktoś jeszcze wychodził z tej łazienki?
- Ty z niej wychodziłeś. - Ja?
- Tak. - Nie.
Ja?
Proszę pana!
Zaczekaj chwilkę.
Musi gdzieś tu być.
Zepsuty telefon.
Co to jest?
Kawa z Christiną
- Christina? - Tak.
Przepraszam.
- Chodź ze mną. - To nie jest nasza stacja.
- Przejdziemy się. - Nie wysiadamy tu.
- Wiem, ale bądźmy spontaniczni. - Zaczynasz mnie przerażać.
Wiem, że to zabrzmi dziwnie, ale mam złe przeczucia co do tego pociągu.
Myślę, że powinniśmy wysiąść, dobrze?
Zabierz swoje rzeczy.
Chodź ze mną.
I co teraz?
Zaczekaj tu na mnie. Zaraz wracam.
Możemy już iść na tę kawę?
Tak, przepraszam. Jeszcze tylko chwilka.
Na miłość boską.
Mdłości?
Choroba lokomocyjna. Często mi się to zdarza.
Przepraszam.
- Czy pan mnie śledzi? - Mogę pożyczyć pański telefon?
- Nie mam telefonu. - Na pewno?
Na pewno.
Proszę dać mi spokój, albo zadzwonię po policję.
Przecież mówił pan, że nie ma pan telefonu.
Nie ma pan prawa.
Co ty wyprawiasz? Oddaj moją walizkę!
Odbiło ci?!
Gdzie to jest?
- Sean?! - Nie zbliżaj się!
Co się dzieje?!
Sean!
Przestań!
To nie ty.
Co z tobą, do diabła? Oszalałeś?
Nie, nie!
Gdzie masz telefon?!
Gdzie on jest?
Sean, wstawaj.
Posłuchaj mnie, Sean. Wstawaj!
Podaj mi rękę! Zejdź z torów!
Zimno.
Goodwin?
Zgłoś się, Goodwin. Słyszysz mnie?
Kapitanie Stevens, tu Oblężona Twierdza. Odezwij się, proszę.
Marznę tu. Co jest grane?
Co to?
Ma problemy.
Chyba doszło do wycieku tlenu.
Goodwin?
Goodwin?!
Znajdź sposób, żeby do niego dotrzeć.
O co chodzi?
Co się dzieje?
To nie problem z chłodzeniem.
Nadawajcie dalej. Komputer coś znalazł.
Trudno dokładnie określić, przez co on przechodzi.
- Panie doktorze... - Proszę!
Niewiele możemy stąd zdziałać.
Jeśli nic się nie zmieni, ile ma czasu?
Trochę... ale niewiele.
"Lilly obudziła się w sukni wieczorowej i pelerynie.
W ręku miała pięć kart. Damę pik, 4 trefl... "
Jesteś tam, Goodwin?
Goodwin? Gdzie Goodwin?
Tu kapitan Stevens, słyszysz mnie?
Kapitan Stevens?
W kapsule siadło zasilanie.
W kapsule? Czy tam się pan właśnie znajduje? W kapsule?
Sam powinien pan wiedzieć. Kim pan jest?
Zawołam kapitan Goodwin.
- Pan wymyślił to urządzenie, tak? - Owszem.
- Pan tu dowodzi? - Tak.
Czy udało się panu zdobyć informacje, których potrzebujemy?
Nie udało mi się odnaleźć zamachowca, ale uratowałem jednego z pasażerów.
Uratowałem kobietę.
Kapitanie, próby ratowania kogokolwiek z tego pociągu są bezproduktywne.
- To nie jest celem misji. - Ale ona przeżyła.
Może uratuję też resztę?
Przeżyła jedynie w Kodzie Źródłowym. Nadal nikt nie jest bezpieczny.
W jakim kodzie źródłowym?
To zagadnienia z mechaniki kwantowej, rachunku parabolicznego...
- To bardzo skomplikowane. - Proszę spróbować.
Dobrze.
Jeszcze moment po uderzeniu pioruna pozostaje poświata, tzw. zjawisko halo.
- Widział to pan? - Tak.
Oczywiście.
Tak właśnie działa mózg.
Pole elektromagnetyczne pozostaje aktywne jeszcze chwilę po śmierci.
Obwody pozostają czynne.
Jest jeszcze jedna osobliwość.
To krótkotrwały ślad pamięci, który trwa około 8 minut.
Coś jakby kamera bezpieczeństwa,
nagrywająca jedynie ostatnie chwile aktywności.
Wykorzystując oba te fenomeny:
czynne po śmierci obwody mózgu oraz zapis w pamięci 8 ostatnich minut,
Kod Źródłowy pozwala nam je połączyć.
Sean Fentress zginął w tamtym pociągu.
Spośród wszystkich pasażerów to właśnie on jest pańskim łączem.
Obaj wykazujecie zgodność fizyczną oraz synaptyczną.
- Co się dzieje po tych 8 minutach? - Nic.
Przestaje pan istnieć w pociągu.
Nie może pan istnieć w Kodzie Źródłowym poza tymi 8 minutami Fentressa.
Kod Źródłowy to nie podróż w czasie.
To raczej ponowny przydział tego czasu.
Daje nam dostęp do równoległej rzeczywistości.
Śmierć tych ludzi to była tragedia, jednak Kod Źródłowy...
Ale uratowałem...
jedną osobę. Dziewczynę, która siedziała naprzeciwko mnie.
Wyciągnąłem ją z pociągu.
Jak się nazywała?
Christina. Nie pamiętam nazwiska.
Nazywa się Christina Warren.
Tak!
- Miała 28 lat. - To ona.
Urodzona w Wilmette, Illinois. Zginęła dziś rano w pociągu.
Nie. Wyciągnąłem ją.
- Jest cała i zdrowa. - Nie jest.
- Uwierzcie mi, że jest. - Raczej niech pan uwierzy mnie.
Widziała jak przejechał mnie ekspres.
Donikąd nas to nie zaprowadzi. Musimy go znowu wysłać.
Drugi atak jest nieuchronny, doktorze Rutledge.
Jaki drugi atak?
Pociąg był tylko początkiem, listem intencyjnym.
Co... O czym wy mówicie?
Otrzymaliśmy informacje, że centrum Chicago jest kolejnym celem.
Planują zdetonować bombę radiologiczną.
Zdaje pan sobie sprawę ilu ludzi zginie,
jeśli w mieście dojdzie do tego typu eksplozji?
Już rozpoczęliśmy ewakuację.
Nie możemy do tego dopuścić, rozumie pan?
Jeśli znajdzie pan zamachowca,
temu drugiemu atakowi będzie można zapobiec.
Mamy bardzo mało czasu. U nas biegnie on tylko w jednym kierunku.
Załaduj sterowniki.
Na górnym poziomie następnego wagonu jest przedział konduktora.
Znajduje się tam sejf, w którym jest naładowana broń.
Proszę ją zdobyć. Jest pan uprawniony do użycia wszelkich niezbędnych środków.
Zastosowałam się do twojej rady.
To była bardzo dobra rada.
- Ty ciągle tutaj. - Oczywiście.
Zgadnij...
Rzuciłaś pracę i zapisałaś się na kurs prawniczy.
Trafiłeś.
Otwierana puszka. Rozlana kawa.
Posłuchaj...
Nie odbieraj.
Zasługujesz na lepszego niż on.
Z perspektywy czasu wszystko wygląda piękniej, prawda?
- Bilet. - Skąd to wszystko wiesz?
- Jak dobrze mnie znasz? - Wygląda na to, że niezbyt dobrze.
Czy gdybym zrobił coś dziwnego, może nawet niebezpiecznego,
i poprosił, byś mi zaufała, zrobiłabyś to?
Nie.
To było szczere.
Jesteś piękna, uprzejma... i szczera do bólu.
Kim jesteś? Co zrobiłeś z Seanem Fentressem?
To moje nowe wcielenie.
Proszę o bilet.
Nie chcę zrobić ci krzywdy.
Nie usiądę na swoim miejscu. On krwawi i potrzebuje lekarza.
To prawda? Próbowałeś ukraść broń z sejfu?
Ostrożnie, proszę pani.
- Niech to szlag. - Coś ty sobie myślał?
- Mogę pożyczyć twój telefon? - Nie! Musisz jechać do szpitala.
- Proszę! - Po co ci mój telefon?
Co byś zrobiła, gdyby zostało ci 8 minut życia?
Nie wiem.
Ja zadzwoniłbym do taty.
Chciałbym usłyszeć jego głos...
Powiedzieć mu: "przepraszam".
Powiedz mi, że wszystko będzie dobrze.
Wszystko będzie dobrze.
Zdobyłem tę broń z sejfu. To był genialny pomysł. Wielkie dzięki.
- Zrobił pan jakieś postępy? - Czy mogę zadzwonić?
Muszę porozmawiać z moim ojcem.
Spróbuję to załatwić. Postaram się.
Jak mi idzie, Goodwin?
Próbuję jakoś ocenić mój wynik. Była pani kiedyś na moim miejscu?
Radzę sobie lepiej od pani?
Marnujemy tu niezwykle cenny czas.
SIŁY POWIETRZNE CAOC-N
Nie. Nigdy nie brałam udziału w misji wewnątrz Kodu Źródłowego.
Nie byłabym odpowiednim kandydatem.
Dlaczego nie? Co to jest CAOC-N?
Ponieważ wymogi są bardzo specyficzne.
Czyli jakie dokładnie?
Kapitanie, powinien pan znaleźć już podejrzanego.
Dzięki taktycznej przewadze, jaką daje panu to urządzenie,
nie trzeba marnować czasu na myślenie. Trzeba działać.
Proszę się skontaktować z moim ojcem.
To się kiedyś skończy, kapitanie. Jak tylko wypełni pan misję.
Radzi pan sobie naprawdę świetnie.
To się skończy.
Ktokolwiek podłożył tę bombę, musiał mieć stosowny sprzęt.
Rękawiczki, śrubokręt, latarkę, cokolwiek.
Torby, plecaki, walizki, tym podobne.
Zastosowałam się do twojej rady.
To była bardzo dobra rada.
Hej, dziadku...
- Co robisz? - Próbuję sobie coś przypomnieć.
- Co to jest? - To wojskowa naszywka.
Byłeś w wojsku?
Mój przyjaciel był.
Był w Afganistanie i zaginął. Nie ma o nim żadnych wieści.
- Masz może Internet w telefonie? - Nie.
Ma tylko połączenie z biurem bardzo długim kablem.
Myślisz, że mogliby poszukać tego gościa?
- Jasne. - Ciągle chodzi mi po głowie.
Nazywa się kapitan Colter Stevens z 17. Pułku Lotnictwa.
Jesteś mi dłużny.
- Postawię ci kawę. - Przyniosę ci, jeśli masz ochotę.
Christina.
Ostatnio miewam takie sny.
Bardzo realistyczne.
- Ty w nich jesteś. - Poważnie?
Co? Nie, to nie to... Nie, żebym nie chciał...
Oddzwonię do ciebie za chwilę.
- Wkuwasz? - Tak.
Z czego?
Z psychologii. Mam dziś ważny test.
Mogę pożyczyć długopis?
Jasne.
Tak nie można, człowieku!
- Ale masz bajzel. - Co ty wyprawiasz?
Dokładnie jak w mojej, nic nie można znaleźć.
- Oddaj mu torbę... - Dokończ swoją umowę.
Nie wtrącaj się, twardzielu, bo źle skończysz.
Co za gość.
Nie możesz tego robić.
Co ja wyprawiam?
Jezu.
- Kutas. - CAOC-N.
Dupek.
OŚRODEK WOJSKOWY WALTERA REEDA
Przepraszam panią.
Dzień dobry. Pracuje pani w ośrodku Waltera Reeda?
Pracowałam.
- Jestem wojskowym. - Wojskowym?
- Owszem. Chciałem... - Co tam się działo?
Pokłóciliśmy się o tę naszywkę.
- Tak was terasz szkolą? Napadać cywili? - Proszę. Czy ten skrót coś pani mówi?
Wie pani, co oznacza litera "N"?
To siły powietrzne, a "N" oznacza "Nellis".
Pożyczy mi pani telefonu?
Właściwie to mogę go od pani odkupić.
- Mam 100 dolarów... - Nie chcę pańskich pieniędzy.
- Tylko proszę go zwrócić. - Dziękuję bardzo.
No, szybciej.
Centrala, słucham.
- Poproszę z Rutledgem. - Chwileczkę.
- Kto mówi? - Kapitan Colter Stevens.
Proszę czekać.
Doktor za chwilę podejdzie.
- Muszę ci coś powiedzieć. - Już wiem. Znalazłem go.
- Twój przyjaciel... - Znalazłem go.
- Jest w bazie lotniczej w Las Vegas. - Nie.
- On nie żyje, Sean. - Co?
Przykro mi. Twój przyjaciel zginął w akcji dwa miesiące temu.
Musiałaś pomylić nazwiska.
Calter Stevens, 17. Pułk Lotnictwa. Był od razu na pierwszej stronie.
Jego ojciec ma na imię Donald?
To z zeszłego tygodnia:
"Gościem programu będzie Donald Stevens, którego syn, kapitan Colter Stevens,
zginął w Afganistanie w lutym i został pośmiertnie odznaczony Srebrną Gwiazdą.
Będzie również obecny sierżant Robert Alvarez,
któremu kapitan Stevens ocalił życie w pobliżu Kandaharu. "
Przykro mi.
Kapitanie.
- Powiedz coś, Sean. - Kapitanie.
Tu kapitan Colleen Goodwin.
Jest pan w Oblężonej Twierdzy i jest pan bezpieczny.
Jest reakcja!
Proszę powiedzieć, co pan widzi.
Widzę kartę.
Dobrze.
Jesteśmy pod ostrzałem, odbiór.
Czy ja nie żyję?
W wiadomościach podali, że zginąłem w katastrofie helikoptera,
- a mój ojciec dostał medal. - Pański stan nie jest ważny.
Proszę się skupić na kolejnym ataku. Reszta jest nieistotna.
Wiadomość o mojej śmierci jest nieistotna?
Dopóki zamachowcy nie zostaną aresztowani - tak.
Goodwin.
Jak żołnierz żołnierzowi. Czy ja jestem martwy?
Część twojego mózgu nadal jest aktywna.
A reszta? Widzę ręce i stopy, mogę się ruszać.
To tylko sposób, w jaki sobie z tym radzisz.
Chcesz powiedzieć, że to tylko mój wymysł?
Wyobrażam sobie, że żyję i jestem w kapsule?
Co się stało, kapitanie?
Zadałem ci pytanie.
Kapsuła również jest wyobrażeniem.
- Gdzie więc jestem? - To tajna informacja.
Spierdalaj!
Nawet nie mogę sobie wyobrazić, co pan teraz czuje,
ale jeśli chcemy zapobiec atakom, musimy pana natychmiast wysłać.
Wewnątrz Kodu proszę nie odstępować od misji.
Nawet jeśli chodzi o to...
co się z panem stało.
Jest tylko jedno zakończenie i nie można tego zmienić.
Ja dokonałem zmian. Zadzwoniłem do pana z pociągu.
Tuż przed eksplozją, dziś o 7:46. Poinformowali pana o tym.
Może i wykonał pan ten telefon, ale ja go tu nie odebrałem.
To inna rzeczywistość. Nawet gdyby telefon zadzwonił, odebrałby go "inny ja".
Trudno to panu zaakceptować, ale działa pan, jak zegarek.
Ustawiamy go i pan wkracza. Potem przestawiamy i tak w kółko.
Na tej zasadzie pan tu funkcjonuje.
Następnym razem wyślę wam pizzę. Może to do was dotrze.
Nie może pan wpływać na naszą rzeczywistość z wewnątrz.
To nie może być legalne.
Program i pańska obecność w nim są zatwierdzone przez władze wojskowe.
Wielu żołnierzy wolałoby to, niż śmierć.
Możliwość, by nadal służyć swojej ojczyźnie.
Dużo czasu spędził pan na polu bitwy?
To nie ma nic do rzeczy.
Każdy żołnierz panu powie, że raz umrzeć za kraj, to aż za dość.
Dobrze. Dostanie pan to po zakończeniu misji.
- Co dostanę? - To, czego pan chce.
Zakończę pana służbę. Pozwolę panu umrzeć.
To trwa zbyt długo. Koniec z przerwami na odpoczynek.
Z pewnością znajdziemy innego ochotnika z podobnymi obrażeniami,
który z honorem weźmie udział w naszym programie.
Nie, zaraz. Co?
Wyślijcie go.
Załaduj sterowniki.
Przypominam panu, kapitanie, że tu nie chodzi tylko o pana,
ale o dwa miliony Amerykanów. Może nie cenić pan własnego życia,
ale proszę, by uszanował pan ich.
...twojej rady.
Hej, dziadku.
Spokojnie, wrócił pan. Znalazł pan zamachowca?
W tym pociągu jest mnóstwo ludzi.
Niech pan sprawdzi każdego.
Nieważne, co pan im zrobi. Oni i tak nie żyją.
Niech pan kogoś zastrzeli, jeśli dzięki temu uzyska pan informacje.
Zaczekajcie!
Musimy kontynuować, dopóki nie znajdzie pan zamachowca.
Robię, co mogę.
Kim jest zamachowiec?
Staram się.
Przykro mi, kapitanie.
Wiem, że jest pan zmęczony. Wszyscy jesteśmy sfrustrowani,
ale nie możemy zawieść. Da pan radę.
- Nie dam rady. - Dasz.
Jesteś urodzonym bohaterem, synu. Twój ojciec też tak uważa.
Właśnie w ratowaniu ludzi jesteś najlepszy.
To była kolejna tura.
Odniosłem wrażenie, że on nie chce wracać do domu.
- Tato! - Że z jakiegoś powodu nie może.
Że nie chce mnie widzieć, ani ze mną rozmawiać.
Przypuszczam, że nie mógł żyć bez kolegów z oddziału.
Byli dla niego rodziną.
Powiedziałem mu rzeczy, których nie powinienem był mówić.
Nigdy do końca go nie rozumiałem. Nie mogę uwierzyć, że już odszedł.
Wyślijcie mnie z powrotem.
Proszę, nie wysadzajcie mnie znowu.
Historia połączeń
Wiem, że to ty.
Znajdę cię. Odwróć się.
Czołem.
Zdziwiony?
Nie rób tego.
Przesuń się. Torbę połóż tam.
Przesuń się. Daj mi swój telefon.
- Jesteś skończony. - Co?
- Nikogo więcej nie zabijesz. - Nie rozumiem.
- Chciałeś zdetonować bombę. - Co?
Przysięgam. Nie wiem, o czym mówisz.
Posłuchaj, nazywam się George Troxel. Zajmuję się oprogramowaniem.
Rozmawiałem ze swoją żoną.
Sam się przekonaj. Zadzwoń jeszcze raz.
W porządku, wybiorę ostatni numer.
Jeśli twój telefon zadzwoni, zastrzelę cię.
Cholera, przepraszam.
Zgubił pan to.
Wielkie dzięki.
Psiakrew! Nie!
Zatrzymać pociąg!
- Derek Frost. - Tak?
- Widzisz to? - Tak.
- Poznajesz? - Nie.
Jezu.
Może dasz mi swój portfel?
Dobrze.
Umyślnie zostawiłeś go w pociągu.
- Musiał mi wypaść. - Nie.
Podrzuciłeś go tam, żeby uznano cię za zmarłego.
Wiem, że to ty.
Skąd to wszystko wiesz?
Co to jest, do cholery?
Powoli!
- Chcesz zobaczyć? - Bardzo patriotyczne.
Powoli!
No dobra, odsuń się!
Niewielu potrafi zbudować coś takiego.
- Jaki jest twój następny cel? - Sean!
O Boże.
Sean Fentress?
Nauczyciel.
Historia.
Nie znam cię.
Chyba zabiłem twoją dziewczynę.
Dlaczego?
Zawaliłeś moje zgranie w czasie.
Dlaczego?
Chodzi ci o to?
Bo świat to piekło.
Mamy jednak szansę powstać ze zgliszcz.
Ale najpierw muszą być te zgliszcza.
Jesteś nauczycielem. Rozumiesz to.
Christina...
Zostań ze mną!
Wszystko będzie dobrze.
To nie jest koniec.
Sprawdź tam, ja pójdę w tę stronę.
Tu Oblężona Twierdza.
Kapitanie, proszę potwierdzić odbiór.
Kapitanie, tu Oblężona Twierdza. Proszę potwierdzić odbiór.
Mam waszego zamachowca. Znam jego nazwisko.
Ma pan nazwisko zamachowca?
Derek Frost.
Wsiadł do białej furgonetki na parkingu w Glenbrook.
Tablice z Illinois: 5CGY847.
Rejestracja z Illinois, 5CGY847.
Do roboty.
W furgonetce jest urządzenie radioaktywne.
Jakiś rodzaj bomby.
- Dziękuję, kapitanie. - Do usług.
Dziękuję.
- Jest pan wolny. - A nasza umowa?
Miałem nadzieję, że się pan rozmyśli, dla dobra programu.
Rozmyśliłem się. Chcę czegoś innego.
Dobrze.
Nadal chcę umrzeć,
ale najpierw chcę tam wrócić i uratować ludzi z pociągu.
- To tak nie działa. Nie da się. - Wiem, wiem.
Nie proszę, żeby mi pan uwierzył. Ja tylko...
Proszę, żeby pozwolił mi pan spróbować.
CPD-2, tu AU-SWAT 1.
- Furgonetka zbliża się do kamieniołomu. - Przyjąłem, AU-SWAT 1.
Poczekamy, aż wjedzie na most i zatrzymamy go w połowie.
AU-SWAT 2, tu CPD-2, zablokujcie wschodni wjazd.
AU-SWAT 2, przyjęłam.
Przenosimy się teraz na żywo do Chicago.
Oddział SWAT zbliża się do białej furgonetki.
Jedzie nią poszukiwany mężczyzna.
Drzwi są otwarte, a mężczyzna na ziemi. Wygląda na to, że się poddał.
Dziś rano policja odkryła na jego podwórku laboratorium.
Frost umieszczał w Internecie antyrządowe oświadczenia.
Tak jest, to wielki sukces programu.
Teraz wiemy, jak rewolucyjny jest Kod Źródłowy.
Nareszcie mamy potężną broń do walki z terroryzmem.
Gratulacje, kapitanie. Zadanie wykonane.
On mnie tam nie wyśle, prawda, Goodwin?
Nadal czekam na jego decyzję.
Jesteś mężatką?
Jeff...
Zrób sobie przerwę.
- Zasłużyłeś. - Jasne.
- Przynieść pani coś? - Nie, dzięki.
A co? Chcesz mnie zaprosić na randkę?
Przepraszam. Kiepski dowcip.
Jesteś mężatką?
Nie.
Rozwiedziona.
Myślisz, że jest gdzieś twoja alternatywna wersja?
Goodwin, która dokonała innych wyborów?
To znaczy?
Nie wyszłaś za mąż, nie rozwiodłaś się, albo wyszłaś za kogoś innego.
Kobieta, która wybrała inną drogę życiową.
Nie sądzę, kapitanie.
To, czego pan doświadczył, to był jedynie powidok ofiary z pociągu.
Prawdziwe życie jest tutaj.
To, w którym rozmawiasz z martwym pilotem?
Program nie miał zmieniać przeszłości, lecz wpływać na przyszłość.
- I pan tego dokonał. - Coś przeoczyłem.
Ten pociąg nie powinien był wybuchnąć.
Musiał być zapasowy detonator, którego nie zauważyłem.
To tylko program komputerowy, kapitanie.
Ta dziewczyna i reszta pasażerów zginęli.
- Przykro mi. - Rozumiem.
Wiem: fizyka kwantowa, rachunek paraboliczny.
Nie macie racji, Goodwin. Całkowicie się mylicie.
Kapitanie, Christina nie żyje.
Wcale nie musi tak być!
- Poproszę Rutledge'a. - Ja proszę ciebie!
Proszę ciebie. Po prostu...
odeślij mnie tam.
Odeślij mnie tam, a potem odłącz.
Tylko osiem minut, Goodwin.
Kapitanie.
Decyzja należy do ciebie.
Pod koniec tej sesji w Kodzie odłączę system podtrzymywania życia.
Nie będzie powrotu.
Uratuję ją, Goodwin!
Uratuję ją, Goodwin.
To był dla mnie zaszczyt, kapitanie.
Dziękuję za pańską służbę.
Powodzenia.
Zastosowałam się do twojej rady.
Chcesz się przeprowadzić do Indii i zostać guru.
Ostrożnie.
Mam zamiar odnaleźć siebie w górach.
Może przed wyjazdem dasz się zaprosić na kawę?
Sądzę, że warto spróbować.
To dobrze.
Zróbmy to jeszcze dziś.
Nie idźmy do pracy. Bryan znajdzie zastępstwo.
- Wiesz co? - Co?
- Czuję się wspaniale. - Dlaczego?
Czekałam na to zaproszenie od tygodni.
Bilet.
No dobra.
Daj mi parę minut. Zaraz wracam.
Muszę iść... ratować świat.
Wiedziałam, że jest mi przeznaczony.
Przepraszam.
Cóż za piękny dzień.
Przepraszam.
- Ufa pani Departamentowi Obrony? - Zarządzają finansami.
Jeśli tylko otrzymamy dotację, to gwarantuję przynajmniej...
osiem takich projektów do końca roku.
- Aż tyle? - Może nawet więcej.
- Jest pan bohaterem, doktorze. - Dziękuję.
- Ocaliliśmy dziś wiele istnień. - To wielki sukces programu.
- To sukces nas wszystkich. - Do usłyszenia.
Ekscytujące chwile.
Zainicjować czyszczenie pamięci obiektu SC-1...
i skasować dane.
Panie doktorze...
Obiecaliśmy kapitanowi Stevensowi, że pozwolimy mu umrzeć.
Pozwolić mu umrzeć? Właśnie ocalił miliony ludzkich istnień.
Może zapobiec jeszcze wielu katastrofom.
Może być jedynym kandydatem, z którym współpracuje nasz system.
Wyczyśćmy mu więc pamięć i zresetujmy Kod Źródłowy.
Dobrze?
Tak jest.
Przepraszam, upuściłem.
Derek, to nie twoja stacja.
Proszę pana! Zgubił pan to.
Chodź no tu.
Derek.
To koniec.
Rozumiesz?
Nazywam się Derek Frost. Umieściłem bombę w białej furgonetce,
zaparkowanej na parkingu przy stacji Glenbrook.
W tej chwili jestem przykuty do poręczy w pociągu nr 944 jadącym do Chicago.
Jestem chorą i żałosną istotą.
Muszę być odizolowany na bardzo długo.
No dobrze.
Derek, świat nie obróci się dziś w zgliszcza.
Mogę to pożyczyć?
Pani kapitan, idziemy poświętować z chłopakami i...
Mam zainicjować wymazywanie pamięci?
"Wysyłanie wiadomości do: csgoodwin@belcaoc..."
Witam, kapitanie.
- Halo? - Donald Stevens?
Tak.
Nazywam się Sean Fentress.
Kto?
Służyłem z pańskim synem, Colterem.
O, rany.
Przepraszam, że tak długo się nie odzywałem.
Czasem ciężko jest ubrać w słowa to, co się chce powiedzieć.
Nie bądź dla siebie taki surowy, kolego.
To nie jest łatwy telefon.
Jak pan sobie radzi?
No cóż...
zostało po nim jedynie trochę popiołu.
Trudno uwierzyć, że to był on.
Dobrze go znałeś?
Byłem przy nim, kiedy umierał. Powiedział...
że wasza ostatnia rozmowa była dość... trudna.
Chciał powiedzieć, że bardzo mu przykro.
Chcę jedynie, żeby wrócił.
Tak bardzo go kochałem.
Chciałbym móc mu to powiedzieć.
On o tym wie.
Niech pan się trzyma, panie Stevens.
Wszystko gra?
Tak.
- Ocaliłeś świat? - Tak jakby.
Na czym skończyliśmy?
Mieliśmy iść na kawę.
Doktor Rutledge.
Co?
Psiakrew!
To takie trudne? Prowadzę biznes. Jak się nie wyrabiają, to ich zwalniam.
- 10 minut... - Hej, kolego.
Nie przeżywaj tak, bo ci żyłka pęknie.
Dzięki za radę, ale nie mówiłem do ciebie.
A ty co? Caritas? Pilnuj swojego nosa.
Ochrona? Dawać mi tu żandarmerię!
- Coś ty zawsze taki zgorzkniały, Max? - Bo w takim świecie żyjemy, przyjacielu.
A czego byś chciał?
Nie musi taki być.
Dam ci 100 dolarów, jeśli rozśmieszysz tych ludzi.
Właściwie to mam 126 dolców.
Nabijasz się ze mnie?
- Jeśli nie chcesz, to... - Spoko, wezmę.
Łatwy szmal. Przepraszam państwa.
Jeden ze współpasażerów postanowił zapłacić...
Co w ciebie dziś wstąpiło? Jesteś zupełnie inny.
- To nowy ja. - Podoba mi się.
Postawię cię przed sądem.
Kobiety ciągle przekręcają moje nazwisko. Ostatnio taka jedna nazywała mnie: "Złaź".
Tłumaczę jej, że nazywam się Głaź, a ona: "Jesteś tłusty i ciężki. Złaź!"
- I jak? - 20 sekund.
Zrób to w 10.
Goodwin.
Popatrz na to.
Na co?
Całe to życie.
Goodwin, otwieraj.
Czemu ciągle patrzysz na zegarek?
Co byś zrobiła...
gdybyś wiedziała, że została ci minuta życia?
Cieszyłabym się każdą sekundą.
- Zatem znów cię pocałuję. - Znów?
Otwieraj te cholerne drzwi!
Zrobił już dość, doktorze.
Wszystko będzie dobrze.
Przepiękny poniedziałek mamy dziś w Chicago.
Przewidywana temperatura wynosi 15 stopni...
- Jednak zasłużył na te pieniądze. - To prawda.
- Jest zabawny. - A propos, jestem spłukany.
Chcę ci coś pokazać.
- Przepiękny dzień. - Faktycznie. Idealny.
- Wierzysz w przeznaczenie? - Nie bardzo.
Raczej w łut szczęścia. Chodź.
Co chcesz dzisiaj robić?
Postójmy tu przez chwilę.
Czuję, że właśnie tu powinniśmy być.
- Dzień dobry, Jeff. - Dzień dobry, pani kapitan.
"Lilly obudziła się w sukni wieczorowej i pelerynie.
W ręku miała pięć kart. "
Usłyszysz dziś o nieudanej próbie zamachu na pociąg w pobliżu Chicago.
Oboje zapobiegliśmy wybuchowi tej bomby.
Próba zamachu bombowego w pociągu jadącym do Chicago.
Udało się jej zapobiec. Podejrzanego znaleziono w pociągu.
Nazywał się Derek Frost.
Goodwin, mogę pani w czymś pomóc?
Nie, wrócę później.
Bądźcie czujni.
Pewnego dnia dosięgnie nas kryzys...
i Kod Źródłowy zapisze się w historii.
Tak jest.
Jeśli to czytasz, to znaczy, że Kod działa lepiej niż sądziliście.
Myśleliście, że odtwarzacie 8 minut z przeszłości, a to nieprawda.
Stworzyliście zupełnie nowy świat.
Goodwin, jeśli mam rację...
w waszym ośrodku macie kapitana Coltera Stevensa,
którego zamierzacie wysłać na misję.
Obiecaj, że mu pomożesz. Potem wyświadcz mi przysługę.
Powiedz mu, że wszystko będzie dobrze.
Tłumaczenie i synchro: sinu6
Korekta: Igloo666
.:: GrupaHatak. pl::.
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl